X
تبلیغات
پارچه - صنعت و بازار پارچه در ایران

پارچه

پارچه

صنعت و بازار پارچه در ایران

آیا تا به حال هنگام خریدن لباس یا چادر به این فکر کردید که با این طرز فکر که به دنبال محصول خارجی هستیم چگونه قراره به صنعت نساجیمون کمک کنیم؟ پس نابود شدن نساجی کشورمون چیز عجیبی نیست . کاش ما هم از هندی ها الگو می گرفتیم در این زمینه . در این قسمت مطلبی مرتبط با چادر که قسمتی از حجاب در ایران است را بررسی میکنیم.

 

بانوان ایرانی دیگر عادت کردند که برای داشتن حجاب خود چادرهای خارجی را بر سر کنند اگر تا سال‌های پیش چادرهای کرب ناز، ژورژت، کرب کیف، خاویار بر سر زنان ایرانی بود این روزها چادرهای الگانس، میتسوبیشی و کریستال چادر زنان ایرانی است، چادری که تنها نام آن فرق کرده و تولید کننده‌های آن تفاوتی نکردند
"غلامعلی حداد عادل" عضو کمیسیون فرهنگی مجلس هشتم در کتاب فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی خود جواب این سوال مهم را برای خوانندگان خود تشریح می‌کند که " لباس ژاپنی‌ها چگونه غربی شد؟ "  و حال به نظر می‌رسد بعد از گذشت سی سال از عمر با برکت جمهوری اسلامی باید مسئولان به این سوال پاسخ دهند که چگونه چادر زنان ایرانی ژاپنی و کره‌ای شد؟
 
100 درصد نیازمان را وارد می‌کنیم
 
شاید هیچ محصولی در صنعت نساجی در کشور پیدا نشود که کارخانه‌های تولیدی کشور نتوانند حتی با کیفیت پایین تر از کیفت محصولات مشابه خارجی آن را تولید کنند و تنها یک محصول در بازار نساجی کشور وجود دارد که بعد از گذشت سال‌ها هنوز ایرانیان توان تولید حتی یک متر از آن را ندارند و به طور صد در صد نیازمند واردات این محصول برای تامین نیاز داخل هستند.
 
راسته چادرفروشی‌های بازار تهران سرزمین نخ مشکی و چادرهای رنگی است و عجبا که در این راسته رنگارنگ خبری از چادر ساخت وطن نیست. برای وارد شدن به راسته چادرفروشیهای بازار تهران باید وارد سبزه میدان بشوی و سراغ بازار "کیلویی"ها را بگیری. سرزمینی که مملو از پارچه‌های مشکی و رنگی است و زینت هر مغازه توپ‌های رنگ به رنگ چادرهای کره‌ای و ژاپنی است که توصیه اول و آخر فروشندگان این راسته به مشتریان جور و واجور را رقم می زند.
 
پول داری ژاپنی بخر، وگرنه چادر کره‌ای هم خوبه
 
حتی افرادی که برای نخستین بار وارد این بازار می‌شوند در هنگام خریداری پارچه چادر مشکی دچار گیجی مزمن خواهند شد و در آن زمان جمله تکراری تمامی بازاریان این راسته تکلیف را برای آنان تعیین می‌کند، جمله‌ای به این معنی که اگر پول داری و می‌خواهی برای چادر مشکی هزینه کنی، ژاپنی بخر و اگر نه کره‌ای کیفیت بسیار خوبی دارد.
 
حجاب زنان ایرانی؛ از چادر خاویار دیروز تا الگانس امروز
 
اگر در سال‌های گذشته چادرهای ژرژت، کرب‌ناز، خاویار، کرب کیف بر سر زنان ایرانی بود و زنان ایرانی با هر سلیقه‌ای این چادرهای مشکی ژاپنی را به قیمت قواره‌ای چهار هزار تومان تا دو هزار تومان بر سر می‌کردند حال امروز نیز زنان ایرانی همچنان انواع چادرهای ژاپنی، کره‌ای، تایوانی و اندونزیایی را با قیمت‌های بسیار بسیار گران‌تر از سال‌های نه چندان دور در اختیار مادران و دختران ایران زمین می‌گذارند و تا به امروز هنوز مسئولی پیدا نشده است که پاسخ دهد آیا تولید چنین پارچه‌ای در کشور دشوارتر و پیچیده‌تر از فعالیت‌های دیگر علمی و تحقیقاتی از قبیل انرژی هسته‌ای، سلول‌های بنایادین و یا خودکفایی در تولید محصولات مختلف کشاورزی است.
 
بگو چه چادری سر می‌کنی تا بگویم از کدام طبقه‌ای!!
 
این روزها دیگر طبقه اجتماعی بانوان ایرانی را نیز می‌توان به راحتی از جنس چادرهای مشکیشان تشخیص داد به عنوان نمونه طبقه مرفه و بالای جامعه به طور حتم در بازار چادر به دنبال خرید پارچه چادری Soalonکه محصول کارخانه‌های ژاپن است خواهد گشت و طبقه پایین جامعه پارچه چادری کریستال کره‌ای را که قیمتی به مراتب ارزان‌تر از پارچه‌های ژاپنی را دارد، انتخاب خواهند کرد.
 
رقابت چشم بادامی‌ها برای تسخیر بازار چادر مشکی در ایران
 
هم‌اکنون در راسته چادرفروشی‌های بازار تهران قیمت یک قواره چادر مشکی از 18 هزار تومان تا نزدیک 200 هزار تومان است، چادرهای مشکی تولید اندونزی، کره و تایوان با نام‌های مختلف کریستال ، کریستال سه ستاره، چهار ستاره آهونشان ونیز، حریرالاسود مدینه منوره، فلورانس، عروس کویت، فرست کلاس قیمت‌هایی در حدود 18 تا 45 تا 50 هزار تومان دارند.
 
چادر با برند Soalon قواره‌ای 200 هزار تومان
 
ولی قواره چادر مشکی ژاپنی با نام‌های مختلفSoalonو یا الگانس و میت سوبیشی نیز چادرهای گران قیمت و لوکس در این بازار هستند که مشتریان خاص خود را دارند.
 
چادرهایی که قیمت متوسط یک قواره آنها از 180 تا 200 هزار تومان خواهد بود.
 
بنا به اسناد و آمار سازمان‌های متولی حداقل نیاز كشور به چادر مشكی 35 میلیون مترمربع در سال است كه تمامی این نیاز از طریق واردات تامین می‌شود و نكته قابل توجه در مورد چادر مشكی این است كه در حالی چادر به عنوان حجاب برتر معرفی می‌شود كه قیمت آن بسیار بالا است.
 
چادر مشکی پس از 30 سال هنوز واسطه‌ای وارد می‌شود
 
نیما گودرزی، یكی از فعالان بازار چادر مشكی در این رابطه می‌گوید: «علت گرانی چادر، دلالان و قاچاقچیان آن هستند كه چادر را ارزان می‌خرند و گران می‌فروشند.»  

وی تأکید می‌کند: «یكی دیگر از علل گرانی چادر تعرفه بالایی بود كه بر این كالا اعمال می‌شد و بالا بودن این تعرفه دلالان را وسوسه می‌كرد كه چادر را از مبادی غیرقانونی وارد كشور كنند كه احتمالاً با كاهش تعرفه، انگیزه واردات چادر از مبادی غیررسمی كاهش پیدا کرد و قیمت‌ها اندکی کاهش یافت با این حال هنوز هم قیمت چادر مشکی در ایران بسیار بالا است.
 
وارداتی که شیخ‌نشینان خلیج فارس هم از آن سهم دارند
 
قیمت بالای پارچه چادر مشکی در ایران نه تنها به دلیل واردات این محصول و تعرفه گمرکی آن است که علت مهم دیگر آن این موضوع است که بعد از گذشت 30 سال هنوز تاجران ایرانی پارچه چادر مشکی را از کارخانه‌های تولید کننده در ژاپن و یا کره به صورت مستیقم خریداری نمی‌کنند و نزدیک به 95 درصد این نوع پارچه از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به کشور وارد می‌شود که قیمت این واسطه گری نیز از جیب زنان ایران پرداخت می‌شود.
 
به نام واردات به کام قاچاق
 
سود سرشار واردات چادر مشکی به کشور و مافیای فعال در این واردات به صورتی است که ناصر بزرگ کارشناس صنعت نساجی در این زمینه معتقد است: وقتی دو برابر نیاز کشور چادر مشکی وارد می‌شود این نشان دهنده حضور و فعالیت بسیار زیاد مافیا در این بازار است زیرا نه تنها حجم بالایی پارچه چادر مشکی به کشور با تعرفه بسیار پایین وارد می‌شود و با قیمت بسیار بالا به فروش می‌رسد که با نام واردات 100میلیون متری پارچه چادر انواع پوشاک زنانه نیز به کشور قاچاق می‌شود.
 
راهکارهای تشخیص چادر مرغوب از غیر مرغوب
 
عباس، یكی از فعالان دیگر بازار چادر مشكی نیز در رابطه با بازار این كالا می‌گوید: «چادرهای ژاپنی به خاطر وزن، جنس و كیفیت بافت و رنگ جزو بهترین چادرها هستند، چادرهای كره‌ای، از نظر سطح كیفیت از چادرهای ژاپنی پایین‌تر هستند و كره‌ای ها برای این كه تولیدات خود را به سطح ژاپنی‌ها برسانند، برای پررنگ نشان دادن چادرهایشان، آن ها را دو بار رنگ می كنند و همین امر باعث می‌شود كه چادرهای كره‌ای رنگ پس بدهند، زیرا موادی كه برای رنگرزی استفاده می‌كنند مرغوب نیست.»
 
وی برای تشخیص چادرهای مرغوب از نامرغوب تاکید می‌کند: «خریداران موقع تهیه چادرمشكی باید به مارك چادر توجه كنند و از خرید چادرهایی كه در مارك آنها به جای madeاز modeاستفاده شده است، خودداری كنند.»وی افزود: «مارك چادرهای مرغوب، هم به زبان فارسی و هم به زبان انگلیسی درج می‌شود.»
 
با وجود آنکه ایرانی‌ها مدتها است که چادر را به عنوان پوشش اصلی خود برگزیده‌اند اما هنوز نتوانسته‌اند در تولید چادر خودکفا بشوند. بنا بر اعلام مراجع رسمی سالانه در حدود 100 میلیون متر مربع چادر مشکی به ایران وارد می‌شود و ایران بزرگترین وارد کننده چادر مشکی در جهان است. ضمن آنکه آمارهای ستاد مبارزه با قاچاق کالا نشان می دهد که سالانه قریب به 39 میلیون متر مربع چادر مشکی به صورت قاچاق وارد بازارهای ایران می‌شود.
 
 در بازار چادر اگر از هر فروشنده‌ای سراغ چادر مشکی تولید ایران را بگیرید به طور حتم با خنده و تمسخر جواب خواهد داد: ایران مگر چادر هم تولید می‌کند؟ نه تنها ایران که هیچ کشور اسلامی توان تولید این نوع پارچه را ندارد.
 
تولید چادر مشکی رویایی که هرگز محقق نشد
 
توانایی ساخت پارچه چادر مشکی در کشور که از سال‌های 1387 و 88 مورد توجه مسئولان قرار گرفت تا به امروز به نتیجه نرسیده است، علی رضا حائری در این رابطه معتقد است: از سال 1385 تعرفه واردات چادر مشکی به کشور از 70 درصد به 16 درصد کاهش یافت و این اقدام دقیقا همزمان با افتتاح و راه‌اندازی چند خط تولید چادر مشکی در کشور بود.
 
دبیر انجمن نساجی کشور تاکید می‌کند: هم‌اکنون حتی توان تولید 10 درصد نیاز بازار را نداریم و به نوعی حجاب زنان نجیب ایرانی در دست تولید کنندگان خارجی قرار دارد.
 
وی ادامه ادامه می دهد: سیاست‌های ناکارآمد و عدم حمایت از بخش تولید  تا به امروز سبب شده است که حتی یک متر پارچه چادر مشکی در کشور تولید نشود.
 
چاره‌ای جز خرید چادر خارجی نداریم
 
سال جاری با نام سال حمایت از تولید ملی، کار و سرمایه ایرانی نیز در حال گذر است و کمتر از 6 ماه آن باقی مانده است و آنچه که در این سال به مانند سال‌های گذشته در حال تکرار است، واردات گسترده کالا از جمله پارچه چادر مشکی به کشور است، وارداتی که حجاب زنان ایرانی را به طور مستقیم در دست خود گرفته است و این گونه است که لاله افتخاری نماینده مجلس شورای اسلامی و عضو فراکسیون زنان مجلس با صراحت می‌گوید: چادر کره ای سر می‌کنم، چون مدل ایرانی آن در بازار وجود ندارد.

تنوع محدود در توليدات ايراني

در بازار پارچه و در ميان ويترين هاي رنگارنگ مغازه ها کمتر مغازه اي يافت مي شود که در آن توليدات داخلي نيز به فروش برسد.
البته اين مساله ارتباطي به تمايل به خريد اجناس خارجي و عدم حمايت از توليدکنندگان داخلي ندارد، چرا که اين حمايت در جايي ديگر بايد انجام مي گرفته که اينگونه نشده و در ميان توليدات پارچه هاي ايراني محصولاتي که براي دوختن لباس کاربرد داشته باشد کمتر ديده مي شود. اين ضعف را مي توان در مورد پارچه هايي که براي دوخت لباس بانوان کاربرد دارد بيشتر مشاهده کرد.
در ميان توليدات و منسوجات ايراني بيشتر پارچه هايي که وجود دارد اصطلاحا ملحفه اي، روتختي، جلودار، چيت و تريگال خوانده مي شوند که هيچکدام مناسب دوخت لباس نمي باشند و از ديگر توليدات داخلي فاستوني مي باشد که براي کت و شلوار مردانه مصرف دارد و کمتر خانمي تمايل به استفاده از اين پارچه براي دوخت لباس دارد.
لازم به ذکر است که توليد اين فاستوني نيز در رنگ ها و طرح هاي محدود مي باشد.
عدم وجود توليدات داخلي در بازار نشانگر بي توجهي به صنعت منسوجات در ايران مي باشد چنانکه چندي پيش مهندس خاموشي رييس اتاق بازرگاني و صنايع و معادن ايران براي حضور يکي از فعالان کهنه کار صنعت نساجي کشور در همايشي اعلام کردند که: صنعت نساجي يکي از قديمي ترين و عقب مانده ترين صنايع کشور است; با وجود اينکه اولين کارخانه اي ايراني که به عنوان کارخانه صنعتي فعال شد در زمينه منسوجات بوده است اما در حال نه تنها ايران حرفي براي گفتن در بازار منسوجات جهاني ندارد، حتي توانايي رفع نياز داخلي را هم ندارد.
با اين تفاسير نمي توان از مصرف کننده توقع داشت براي حمايت از توليدکننده داخلي براي دوختن کت و شلوار و پيراهن از پارچه چلوار و ملحفه اي استفاده کند.

رقابت کشورهاي خاور دور در بازار ايران

با نگاهي آماري به پارچه هاي موجود در بازارهاي داخلي ايران درمي يابيم که بيشترين پارچه هاي موجود در فروشگاه هاي مربوط به سه قدرت اقتصادي شرق آسيا يعني ژاپن، چين و کره جنوبي مي باشد.
در واقع بازارهاي داخلي ايران محلي براي رقابت ميان توليد کنندگان اين سه کشور شده و به علت عدم حضور توليدکنندگان داخلي در اين رقابت بازار پارچه ايران به طور کلي در اختيار اين کشورها مي باشد.
البته در ميان پارچه هاي اين سه کشور بعضا توليدات کشورهايي چون ايتالي، انگليس و ترکيه نيز به چشم مي خورد، اما اين محصولات به علت قيمت بالايي که دارد مورد مصرف قشر محدودي از جامعه مي باشد و مصرف کننده عام ندارد.
با يک مقايسه در ميان پارچه هاي کت و شلواري مردانه توليد کشورها مختلف، تفاوت فاحش ميان قيمت ها روشن مي شود، به طور مثال يک متر پارچه کت و شلواري مردانه بهاريه، ترکيه در حدود صد و پنجاه هزار ريال قيمت دارد و يک متر پارچه کليسولد انگلستان باتوجه به درجه بندي بين دويست و هفتاد تا سيصد و بيست هزار ريال فروخته مي شود. بهاي يک متر پارچه باربريز ايتاليايي با درجه بندي متفاوت بين سيصد و بيست تا چهارصد و پنجاه هزار ريال است و اين در حالي است که قيمت يک متر پارچه کليسولد درجه يک چيني در حدود صد و هفتاد هزار ريال مي باشد که البته از آنجايي که اين پارچه تحت ليسانس کارخانجات کشور انگلستان توليد مي شود و لذا بر روي آنها نام انگلستان به عنوان کشور توليدکننده چاپ شده است برخي از فروشندگان بي انصاف بازار پارچه از اين مطلب سو»استفاده کرده و با منت بر سر مشتري اين نوع پارچه را به عنوان پارچه توليد انگلستان تا مبلغ دويست و پنجاه هزار ريال به فروش مي رسانند.
موضع متفاوت گمرک در برابر  کشورهاي صادرکننده اکثر فعالان بازار پارچه از واردات قانوني پارچه از کشورهاي مبدا خبر مي دهند، اما در اين گروهي نيز اظهار کردند که اين محصولات به طور غيرقانوني و از مسير فرعي دوبي از طريق هوا و دريا وارد کشور مي شود، حال چگونه اين اجناس از مبادي ورودي گمرکات کشور مي گذرد.
سخني است که از صحت و سقم آن خبر داريم و اميدواريم که بتوانيم در ارتباط با مسوولان گمرک واقع در بنادر و فرودگاه ها به حقيقت ماجرا دست پيدا کنيم.
اما به هر حال چيزي که واضح است سخنان فعالان و تاجران پارچه در بازار کشور مي باشد که به گفته ايشان براي ورود غيرقانوني يا قاچاق به ايران براي هر متر پارچه با عرض 150سانتي متر بايد مبلغ ده هزار ريال بپردازند و در مورد پارچه هايي با عرض 115 سانتي متر اين رقم به متري شش هزار ريال نزول مي کند.
بنابر اطلاع واردکنندگان پارچه از سه کشور آسيايي ذکر شده به طور قانوني پرداخت تعرفه گمرکي براي پارچه هاي ژاپني در حدود متري چهارده هزار ريال، پارچه هاي کره اي متري بين يازده الي دوازده هزار ريال و بابت هر متر پارچه چيني هشت الي ده هزار ريال و ماليات گمرکي دريافت مي شود که البته باتوجه به کيفيت بسيار مطلوب تر محصولات ژاپني در برابر توليدات چيني اين تفاوت حق گمرکي باعث مي شود تا واردکنندگان به مبادله با چين ترغيب شوند و از طرفي باعث افزايش قيمت پارچه هاي ژاپني و کره اي شده و مصرف کنندگان را مجبور به استفاده از محصولات با کيفيت پايين تر چيني مي کند.
از طرفي يکسان بودن نرخ واردات قاچاق در مورد پارچه هاي توليدکشورهاي مختلف موجب مي شود، افرادي که اقدام به واردات کالا از اين طرفي مي نمايند به سمت پارچه هاي ژاپني و کره اي بروند که البته مي توان با تعيين مجازات سنگين تر براي واردکنندگان پارچه هاي توليد ژاپن و کره آنها را از اين عمل بازداشت تا قاچاقچي ها نيز تمايل به قاچاق توليدات چيني نشان دهند.

قيمت و کيفيت پارچه هاي موجود در بازار

در مورد پارچه هاي توليد ايراني که در بازار موجود است و مقايسه آنها با محصولات کشورهاي ديگر بايد اذعان نمود که به طور مثال پارچه تترون ايراني به ازاي هر متر بيست و پنج هزار ريال فروخته مي شود و تترون کره اي و چيني به ترتيب متري چهل هزار ريال و بيست هزار ريال قيمت گذاري شده اند و اين در حالي است که کيفيت توليد کره نسبت به دو کشور ديگر بالاتر است که گران تر بودن قيمت آن را توجيه مي کند، اما پارچه هاي چيني علي رغم، قيمت پايين تر نسبت به پارچه هاي ايراني کيفيت بهتري دارد. همچنين قيمت پارچه حرير ايراني بيست و هفت هزار ريال و حرير کره اي چهل و دو هزار ريال است و همچنين شانتون ايراني نيز به قيمت سي هزار ريال به فروش مي رسد.
به گفته چند تن از فعالان بازار پارچه عدم تمايل فعالان اين بخش به حضور محصولات چيني توليدات اين کشور رونق چنداني در بازارهاي ايران پيدا نکرده است اما با کمي دقت در محصولات موجود در بازار مي توان بسياري از توليد کشور چين را در بازار ديد.
از ديگر انواع پارچه هايي که در بازار موجود است کرپ مي باشد که محصول سه کشور ژاپن، کره و اندونزي در بازار با قيمت هاي کرپ ژاپني بين پنجاه الي صد و بيست هزار ريال، کرپ ژاپني بين بيست و پنج الي هشتاد هزار ريال و کرپ اندونزي بين پانزده الي سي و پنج هزار ريال قيمت گذاري شده است.
همچنين شانتون ژاپن بين پنجاه و هفت الي شصت هزار ريال و شانتون کره اي بين چهل الي شصت هزار ريال فروخته مي شود.
در گذشته اي نه چندان دور محصولات ژاپني در بازارهاي ايران بهترين بود اما با حضور موفق کره در چند سال اخير منسوجات اين کشور توانسته است بازار خوبي براي خود پيدا کند. در مورد محصولات چين هم گفتني بسيار است.

رکود بازار پارچه

بازار پارچه در يک ماه و نيم گذشته دچار رکود شده و به گفته بعضي از فروشندگان در يک ماه گذشته تعداد مشتريان از تعداد انگشتان يک دست تجاور نکرده است.
به گفته گروهي از فعالان اين بازار شروع پاييز و تغيير فصل و همچنان آغاز ماه مبارک رمضان که به علت شهادت مولاي متقيان (ع) در اين ماه مراسم شادي و ميهماني ها و عروسي ها برگزار نمي شود از دلايل رکود بازار پارچه مي باشد.
به گفته برخي ديگر هميشه با تغيير فصل و تغيير شرايط دماي هوا مدتي بازار پارچه و لباس راکد مي شود.
از طرفي فعالان بازار پارچه معتقدند پرداخت اقساط مختلف و جذب نقدينگي مردم در موسسات مختلف براي شرکت در قرعه کشي ها و سرمايه گذاري ها موجب بي پولي مردم شده و سطح توان خريد جامعه را کاهش داده است و باعث رکود بازار شده و از طرفي هزينه هاي سنگين مغازه داري و ماليات دريافتي از سوي دولت اوضاع را سخت تر کرده است.
گروه ديگر از فعالان اين بخش بي ثباتي اقتصادي را دليل اين رکود دانسته اند و همچنين آغاز سال تحصيلي و هزينه هاي گزاف تحصيل را از عوامل ديگر دانسته اند به گفته ايشان به علت هزينه هاي بالاي تحصيل حتي در مراکز دولتي موجب شده تا خانواده ها در زمان آغاز سال تحصيلي توانايي استفاده و خريد کالاهاي ديگر را ندارند.

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم آبان 1391ساعت 15:8  توسط نوابی  |